نوحہ
نوحہ
ویراں دیاں تانگاں نے مینوں مار مکایا اے
اکبر وی مڑنئیں آیا قاصد وی نئیں آیا اے
اکبر نے سارے کہندے تصویر توں نانے دی
بیمار نوں سک ڈاڈی تیرے سہرے تے گانے دی
اکبر دیاں خاباں نے ہائے مینوں ڈرایا ہے
تیرے باجوں عید اکبر کیویں کلیاں مناواں گی
آکھیں میرے اصغر نوں کنوں گود کھڈاواں گی
صغرا نے خالی جھولا رو رو کے جھلایا اے
لبدی اے ہانواں بھر کے قدماں دے نشاناں نوں
نظراں نہ لگن تینوں تیری سوہنری جوانی نوں
روضے نبی تے آکے اے حال سنایا اے
کربل دے وچ کی ہونڑے انجام جوانی دا
شالا وجھڑے نہ اینج ویرن کسے بھینڑ نمانڑی دا
تیرا ناں نہیں لہہ لہہ تھکدی توں ویر بھلایا اے
کلیاں مدینے رہ گئی کدوں ویر تو اونڑاں اے
ویران ویڑا ویرن کدوں آ کے وسانڑاں اے
خاباں چہ سرخ چولا اصغر نوں پوایا اے
تو آکھیا سی اکبر تئنوں لینڑ میں آ واں گا
کعبے تے کربالا دا تئینوں حال سنڑا واں گا
آصف تیرے نوحے نے ہائے خون روایا اے
© COPYRIGHT
2000-2008 www.matamdari.com
