زینب دا نام ہی کافی اے

نوحہ

زینب دا نام ہی کافی اے
ایناں شامیاں رل کے صلاح کیتی وچ قید امام  ستا ونڑ لئی سجاد نوں خون رو ا ونڑ
لئی

اینے ہر اک ظلم نوں سہ لینا پر فیر وی اف تک نہیں کہنا
تپدے ہوئے طوق تے بیڑیاں پا اینے سفراں وچ ٹردے رہنا
اینوں قتل کرن دے لوڑنئیں ایدے جگر تے ضرباں لا ونڑ لئی
اینوں جیوندیاں مار مکا ونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے 

سجاددیاں زنجیراں نوں اوس وقت ہلاندے رہنا اے
بیمار امام نے جس ویلے وچ شام دے خاک تے بہنڑا اے
ہر وقت سجاد بے چین ریوے ایدے سامنے شکلِ حسین رہ وے
ایدے گل وچ طوق پواونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

اینوں مارنا وی ایدی نسل دے وچ ساڈی ظلم کہانی رہنڑی اے
ایدی کمرتے داغ نے کوڑےاں دے اے ساڈی نشانی رہنڑی اے
ساری زندگی اے رت رووے گا نا چین دی نیند اے سوویگا
اینوں سفراں وچ تڑپا ونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

ایدے سامنے اینج دے ظلم کرو منہ تے ماتم کردا جاوے
ساری زندگی شام نوں یاد رکھے ساڈے ظلماں نوں بھل نہ پاوے
پھپیاں دیاں جد بانہواں ویکھے رسےاں دے زخم نشاں ویکھے
اینوں ہائے ہائے شام کراونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

ایدے گل وچ رسیاں اینج پاو  باقر دیاں سانہواں رک جاونڑ
اے سر چاوے ساہ نہ آوے اے سر نوں جھکاوے ساہ آونڑ
کربل توں کوفہ شام تائیں پیدل بیمار ٹرا ونڑ لئی
ایدی کمر نوں ھور جھکاونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

اکبر دا قاتل سامنے آ سجاد نوں اپنی شکل وکھا
اے شمر دا حکم اے تیرے لئی جناں ہووے اینوں تڑپا
اینوں ویکھن نال اذیت وچ ذرا ہور اضافہ ہوے گا
اینوںپل پل مار جگاونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

اے پتر حسین دا رہ گیا اے دکھ سارے قبیلے دا سہ گیا اے
ایدے سامنے چادراںلاواںگے پھٹ ایدے جگرتے پے گیا اے
اے غیرتاں والا عابد اے ایدی غیرت نوں آ زما ونڑ لئی
اینوں غش وچ ہوش کراونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

توں ظلم سفر دے ویکھے نے دربار دا منظر ویکھ ذرا
سر سامنے ویکھ حسین دا اے زینب بن چادر ویکھ ذرا
اکبر دا قاتل ہنسدا اے اصغر دے گل نوں ویکھ ذرا
تیرے صبر نوں اج آزماونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

ایدی کڑیاں دُھپ وچ رہن دے او ایدے زخماں نوں اگ سین دے او
ایدی چپ تے مارگئی سانوں اے بولے گا کج کہنڑ دے او
کائنات دے پاک امام نوں اج وچ شام غریب ستاونڑ لئی
یک لخت ضعیف بناونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

ایدی رگاں وچ خون اے زہرا دا اے شہنشاہ اے درباراں دا ایدی
ماں ولوں جان تے وکھری اے نو شہر وفا ول ویندی اے
اینوں شام دے وچ لے جاواں گے اینوں وچ دربار پھراواں گے
ایدا ہر اک زحم دُکھاونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

 

سجاد کتھے عباس تیرا تینوں چاچے تے سی مانڑ بڑا
او ویکھ اگاں سر گھوڑے تے جا اپنے سارے زخم وکھا
تیری ویکھ کے ایس لا چاری نوں او دے نال پیئی روندی اے فا
تینوں اپنے ظلم وکھاونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

شہروز عزاداری دے وچ زینب دا ناں جدوں آو ¿ندا اے
سجاد نوں اے تڑپاو ¿ندا اے بیمار نوں چین نہ آو ¿ندا اے
بندھ ایدے زخم فیر کھلدے نے سجاد نوں وقت نہیں بھلدے نے
اینوں مجلس وچ بلاونڑ لئی – زینب دا نام ہی کافی اے

شاعر: ملک شہروز حیدر ماتمی سنگت : ناصر علی رضا و شمس پارٹی

 © COPYRIGHT
2000-2008 www.matamdari.com