نوحہ
ہائے بابا تیری امت نے میرے رون تے پہرے لائے
میں دسنی آں تیرے باجوں تیری زہرا نے جو ظلم اٹھائے
منبر دے سامنے تیری سند دے پرزے چُنڑ دی رئی
نالے سنڑدی رئی گلاں تیری تحریر دے بارے
ہائے منبر دے سامنے
میں روندی رئی او ہنسدے رئے جناں لوکاں نوں توں کلمے پڑھائے
حق لینڑ گئی ساںظالم دیاں جھڑکاں جھل دی رئی
ہتھ مل دی رئی روکے کھڑی در بار وچالے
ہائے حق لینڑ گئی ساں
میں اجڑی نوں نا حق ملایا کوئی میں وانگوں دربار نہ جائے
تیری دھی دے نال جو ایناں کلمہ گواں نے
کیتی اے ہتھ پاسے تے رکھ کے سینڑ ہنڑ تیک وی رووے
ہائے تیری دھی دے نال جو
کسے سوچیا ں نہ اے زہرا اے ایس اجڑی تے کیوں طاق گرائے
حسنین کوں سڈیا جدوں آخری ویلے زہرا نے
دو ویں روندے ہوئے بے گئے آکے امڑی دے سرہانے
ہائے حسنین کوں سڈیا
روح جسم وچوں پرواز کیتی ہائے پتر جدوں گل نال سی لائے
شبیرنوں کیتا زینب دے حوالے امڑی نے
کر کے پیار اخیری ایکوں گل نال چا لایا
ہائے شبیرنوں کیتا
نالے کیندی رئی سنگ چھوڑی نہ میرے بچھڑے تے کوئی وقت وی آئے
حسنین دی امڑی تے جو لکھیا اے نوحہ
اختر نے واسطہ عون دی ماں دا بنڑے بخشش دا وسیلہ
ہائے حسنین دی امڑی
ہر مومن لئی تیرا ناں لے کے تابوت اتے جنے اتھرو وگائے
شاعر: اختر حسین اختر نوحہ خواں: ناظم پارٹی انجمن شباب المومنین
© COPYRIGHT
2000-2008 www.matamdari.com
