Feeds:
تحریریں
تبصرے

آگئی بنتِ علیؑ بے ردا ہاتھ بندھے بھرے بازاروں میں
جس نے سورج نہ کبھی دیکھا تھا رو رہی ہے وہ گناہگاروں میں

کون جانے کہ یہ ہیں کون رسن پہنے ہوئے بے ردا روتی ہے سجادؑ کے پیچھے چھپ کے
سسکیاں ڈوبی ہیں جِس بی بی کی ہائے زنجیر کی جھنکاروں میں

ہائے زہراؑ تیری قسمت نہ ملا حق تجھ کو ایسی تعظیم تیری کی ہے مسلمانوں نے
تیرا حق مانگنے آئی زینبؑ ایک مے نوش کے درباروں میں

کہاں زینبؑ اور کہاں شام میں لوگوں کا ہجوم سر برہنہ اُونچی آواز میں خطبے پڑھنا
ذکرِ مرسل کا حوالہ دے کر چادریں مانگنا بدکاروں میں

آگ خیموں کو لگی اور تھے سجادؑ بے ہوش رو رو عبّاس کو دیتی تھی صدائیں زینبؑ
لُوٹ لو چادریں سیدانیوںؑ کی شور برپا تھا ستمگاروں میں

کِس طرح بالی سکینہؑ آج بابا کے بغیر سوگئی چین سے تنہائی میں روتے روتے
ہچکیاں دب گئیں معصومہؑ کی ہائے زندان کی دیواروں میں

جِس جگہ مجلسِ شبیرؑ ہو برپا اختر چھوڑ کر بقیہ وہاں روتی ہے زہراؑ آ کے
بال کھولے ہوئے سر پیٹتی ہے اپنے پیاروں کے عزاداروں میں

شاعر و سوز: اختر حسین اختر ، راوی روڈ ،لاہور

http://www.matamdari.com

اے کونڑ اے ایداناں کیا اے اے سوال ےزید کرینداجے بی بی زینبؑ روندی رہ گئی
اٹھ اٹھ کے ممبر توں چا انگل اشارے ڈینداجے بی بی زینبؑ روندی رہ گئی

رب جانے کتنے ڈھیں گزرے بی بی زینب ؑ پانی پیتا نئیں
ھک بہہ کوں درباری بھر جام شراب پلینداجے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

اے شاہی نئیں تیرے بابے دی ھنڑ قیدن بنڑ کے آئی اے
کتھے ویر عباس ؑاے وی اینج بے غیرت جھڑکیندا جے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

اکبرؑ دا قاتل رسداھاں ڈے ڈے انعام منیداھا
بو¿ں او کھے زینب ؑ دے ھائے جگرتے وار کرینداجے بی زینب ؑ روندی رہ گئی

میرے ہتھ پا بند وچ رسیاں دے پر درد نظارہ لگدا ھا
بدمعاش کوں بلوا ہنڑ سینٹر دے وال ڈسینداجے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

تھلے سر شبیرؑ مسافر دا اوتے تخت تے ظالم بیٹھا ہاں
زلفاں وچ ہتھ پا کے گستاخی نال ہاں لیندا جے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

حیران ہے کیوں نہ نکل گیا سجادؑ دا دم دربار اندر
کئی واری زینبؑ کوں باغی دی بھینڑ سڈیندا جے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

ھک دوں گھنٹے دی گال نہیں نوشاد کھڑی رہی کئی گھنٹے
کوئی نہ دے بہڑ دی جاءایہو ول ول حکم سنڑیں داجے بی بی زینب ؑ روندی رہ گئی

http://www.matamdari.com

اک رات دیاں مہماناں دی مہمان نوازی کر زینبؑ
کل ڈیگر ویلے ظالماں نے تیرا لٹنا اے وسدا گھر زینبؑ

کل ماں اصغرؑ دی اصغرؑدے پینگے کول بہہ کے رونا اے
ایدے پتر دی نازک گردن وچ جدوں حرمل تیر پرونا اے
اصغرؑ دیاں سکیاں بُلیاں نے کل ہونا اے لہو نال تر زینبؑ

کل گود ربابؑ توں وکھ ہوکے صحرا وچ اصغرؑ سونوے گا
کِنے لوریاں دیکے چکنا اے رات نو ڈر کے رووے گا
ایس نازک پُھل نے ریتاں دی گرمی نال جانا اے سڑ زینبؑ

ایس خونی ریت دے ٹبیاں تے تیرے سہریاں والے مرنے نے
اک رات چہ وس کے اجڑی نے کُج وین انوکھے کرنے نے
جدے نہ ساہورے نہ پیکے ریئے اینے جانا اے کہڑے گھر زینبؑ

تیرے سہرےاں والے بنڑے دی کل لاش تے لوٹی پینی اے
دن ڈھلن توں پہلا کبرہٰ دے ہتھاں اُتوں مہندی لہنی اے
اک رات دی ویاہی بنری دا کل داج وہ جانا اے سڑ زینبؑ

جدوں پُتر جوان دے سینے چوں شاہ برچھی نوں ہتھ پانا ایں
تک بڈھڑے پیو دیاں صبراں نوں نبیاںؑ دا دل گھبرانا ایں
جیڑی آساں لا کے بیٹھی اے اُوس بہن نے جانا اے مر زینبؑ

کل صامن تیری چادر دا دریا اُتوں واپس آنا نیئں
فیر شمرتوں سین سکینہؑ نوں تیرے غازی ویر چھڑانا نیئں
تیرے ویرن علماں والے نے دریا اُتے جانا اے مر زینبؑ

تیری ماں دے وسدے گلشن نوں جدوں لٹنا آن لعیناں نے
کر یاد عبّاسؑ نوں رات ویلے فیر رونا بال یتیماں نے
تینوں قبر دے وچ وی نئیں بھلنا کل رات دا او منظر زینبؑ

تیرے ویر قرآنِ ناطق نے ہو زخمی رہئیل اُتوں لہنا ایں
تیری چادر لُٹ کے ظالم نے تینوں چھڑکاں دیکے کہنا ایں
تیرے مان تے سارے ٹُٹ گئے ہُن شام تیاری کر زینبؑ

کل اکبرؑ دی جاگیر وچوں تینوں ملنا اے اجر رسالت دا
جنوں لوک سقیفہ کہندے نے او مرکز شام ذلالت دا
انج لگدا اے توں رُلنا اے وچ شام دے بن چادر زینبؑ

ایس گل دا کوئی ارمان نئیں تیرے اکبرؑ اصغرؑ مر گئے نے
تیرا ویر عبّاسؑ جوان گیا نالے خیمے اگ وچ سڑ گئے نے
تیرے ہتھ وچ رسیاں پینیاں نے توں ہونا اے ننگے سر زینبؑ

تاریخ دے ہر اک ورق اُتے تیرا قیدن نام ایناں لکھنا ایں
کائینات دی ہر اک بی بی نے تیرے درتوں پردہ سکھنا ایں
افسوس بنی دی اُمت نے تینوں رُولنا اے در در زینبؑ

کوئی صبر خلیلؑ سناو¿ندا کوئی صبر یعقوبؑ نوں روندا اے
کُج مار کے چیکاں روندے نے جدوں نام ایوبؑ دا آو¿ندا اے
تیرے ویر غریب دے صبراں نوں اساں رونا اے گھر گھر زینبؑ

توں بہن اٹھاراں ویراں دی کل بن چادر دے ہونویں گی
جس ویر توں جوڑی واری توں اونوں خاک تے بہہ کے رونویں گی
تیرے ویرن پاک نمازی دا سر سانگ تے جانا اے چڑھ زینبؑ

نیئں لوڑ مینوں کوئی جنت دی سردار اے رو رو کہنہ اے
وس پیندیاں اکھیاں اُوس ویلے جدوں ناں عبّاسؑ دا لیندا اے
وچ محشر دے ایدے علم تھلے اساں رونا اے نوحہ پڑھ زینبؑ

شاعر: سردار یوسف (التماسِ سورة فاتحہ) نوحہ خواں سنگت : ناصر اصغر پارٹی انجمن شباب المومنین
http://www.matamdari.com

چلو حسینؑ تمہیں کربلا بلاتی ہے
صدائے فاطمہ زہراؑ لحد سے آتی ہے

چلی یثرب سے آلِ مضطفےٰ کہرام برپا ہے
لپٹ کر فاطمہؑ کی قبر سے شبیرؑ تڑپا ہے
جدا کنبہ ہوا صغراؑ ہے تنہا گھر میںرونے کو
نہ اکبرؑ لینے آئے ہیں نہ دیکھی کربلا کیا ہے

چھوڑتا ہوں میں وطن دیں کو بچانے کیلئے
جو کیا وعدہ ازل میں وہ نبھانے کیلئے
ہو گئی نانا مکمل سب میری قربانیاں
آ گیا دنیا میں اصغرؑ تیر کھانے کیلئے

مسافروں میں نہیں ہے نام صغراؑ کا
خبر سے زرد ہے چہرہ تمام صغراؑ کا
گزار دیتی ہے وہ انتظارِ شام میں دن
نہیں گزرتا مگر وقتِ شام صغراؑ کا

عباس شہادت سے پہلے اک بار مجھے بھائی کہہ دے
میرا برسوں کا ارمان ہے یہ اک بار مجھے بھائی کہ دے

  • جس لشکر کا سردار تھا میں اب کون رہا اُس میں غازی
    خود دیکھ زرا میری غربت کو بس اکبر و اصغر ہیں غازی
    کیوں کہتا ہے سردار مجھے اک بار مجھے بھائی کہ دے
  • تیرے بازو ڈھونڈنے ہیں مجھ کو ابھی تیری لاش بنانی ہے
    پھر نہر سے لے کر لاش تیری مجھے خیموں میںپہچانی ہے
    میری مشکل کو آساں کر دے اک بار مجھے بھائی کہہ دے
    • اصغر کی طرح تجھ کو بھی تو گودی میں کھلیایا ہے میں نے
      اکبر کی طر ح تجھ کو غازی بڑے ناز سے پالا ہے میں نے
      کچھ مانگتا ہوں میں اب تجھ سے اک بار مجھے بھائی کہہ دے
      • کچھ دیر کو سینہ ِ اکبر سے برچھی باہر کو لانی ہے
        اس ٹوٹی کمر سے پھر مجھ کو اکبر کی لاش اُٹھانی ہے
        میں کیسے کر پاﺅں گا یہ اک بار مجھے بھائی کہہ دے
      • رن میں لے جا کر اصغر کو کرنا ہے سوالِ آب ابھی
        اس تیتے صحرا میں ہائے پھر قبر بنانی ہے اُس کی
        میری کچھ تو ہمت بڑھا دے اک بار مجھے بھائی کہہ دے
      • جانا ہے سفر پہ شام جسے جسے کہتا ہے تو شہزادی
        بھائی تو کہہ اک بار مجھے اُس کا بھی ہے ارمان یہی
        زینب کو بتاﺅں گا جا کے اک بار مجھے بھائی کہہ دے

        فاطمہؑ جائیاں ویراں دیاں لاشہ تے رو وینڑ پاندیاں
        ویرنا جے رسیاں نہ پاندیاں تیری تُربت بناندیاں

        کُجھ لوگ شام والے میرے گھر نوں جلاندے نے
        نانے دے کلمہ گو پے سر ننگے ٹراندے نے
        پتھراں دیاں بارشاں چہ بھیناں تیرا عابدؑ بچاندیاں

        تیرے آسرے تے غازیؑ پردیس میں وسایا
        واجا وی ماریاں میں رو رو کے میں بلایا
        سو گیا دریا دے کنڈے جاکے تینوں کیویں اُٹھاندیاں

        جدوں پچھیاں سی ستم گاراں کیڑی علیؑ دی دھی اے
        رت پاک مہاری دی انکھیاں توں دُھل پئی اے
        ماںفصہ توڈسا فصّہ دی کنڈدے اولے رئیاں اتھرو وگاندیاں

        تفصیر انما دی وارث کساءدی ہاں میں
        باغی نہ آکھو لوکو دھی مصطفےٰ دی ہاں میں
        اجڑیاں ہر موڑ تے رو رو کے رئیاں خطبے سناندیاں

        دربار والی پیشی زینبؑ نوں مار گئی اے
        نانے دین توں ہائے جیڑی بچڑے وار گئی اے
        بے خطا نامحرماں دے کولوں رئیاں جھڑکاں نے کھاندیاں

        چن پیر دا ملنگ اے نوکر تیرے بھرا دا
        اصغر نے عزت پائی صدقہ تیری ردا دا
        ہر ویلے بی بیؑ دیاں دعاواں عرشاں توں آندیاں

        چن پیر دے ملنگ پے اکبر دا نوحہ پڑھ دے
        کُل انبیائؑ وی ماتم اصغر دے نال کر دے
        اینا لئی بی بیؑ دیاں دعاواں عرشاں توں آندیاں

        شاعر: حسنین اکبر / اصغر علی خان، سیالکوٹ سوز: اصغر خان، سیالکوٹ نوحہ خواں سنگت:اصغر خان پارٹی، سیالکوٹ

        نوحہ

        اسلام پہ شبیرکا احسان نہ ہوتا
        بیٹی کے مقدر میں یہ زندان نہ ہوتا


        اصغرکوجو مل جاتا اِک گھونٹ بھی پانی
        معصومہ  کو پانی کا ارمان نہ ہوتا


        ہوتا نہ مقدر میں سفر کربلا کا
        محمد  کا مدینہ کبھی ویران نہ ہوتا


        شبیر کے عابد کے بچا نہ پاتی زینب
        ہمشیر کا خطبہ اگر بازار نہ ہوتا


        بازار شام میں سجاد نہ جاتے
        عابدکا نا چاک گریبان نہ ہوتا


        تطہیر کی چادر جو زینب  نہ لُٹاتی
        احمد  پہ نازل ہوا قرآن نہ ہوتا


        جابر ہُجوم عام میں زہرا کی لاڈلی
        ا ے کاش اسیری کا جو اعلان نہ ہوتا
         

         

        Follow

        Get every new post delivered to your Inbox.